Mevsimler

Küskün sarılışlar gibi yarım yamalak geçiyor mevsimler

Yürümeyi bile zorlaştıran sert poyrazları andırıyor yaz

Kış ise kelebeklerin kanat çırpışları kadar hafif ve narin

Baharında da güz yaprakları üşüşüyor tepemize, hüzünlü

Menekşelerin üzerine gri bir bulut oturmuş, mavi bitmiş

Sonbaharın alışılmış berraklığının yanında yeller esiyor

Sakinlik gitmiş, uzak diyarlardan sararmış ellerini sallamakta

Hem birbirine girmiş, hem birbirinden uzakta

Aynı zamanda da birbirinden bihaber mevsimler başlamakta

İnsanoğlu her zaman ki gibi bunu da normal karşılamakta

Zamanın azaldığı muhakkak, ömür bir çırpınış hikâyesi

Biliyorlar, hatta emin oldukları tek şey bu;

Küskün sarılışlar gibi yarım yamalak geçiyor mevsimler