Mevsimlerden Son Bahar

Mevsimler den son bahardı rüzgar süpürürken sararmış yaprakları

Biz henüz çıkmamış ken top oynamaya

Göründü sokağımızın başından eski yeşil bir kamyon

Seni getiriyordu bizim mahalleye Siz taşınırken iki katlı cumbalı eve

Ben ise dalmıştım çoktan saçlarının dalgasına

Nede çabuk geçti dimi zaman değdi aşkımızla tenimize zamanın acımasız eli

Yine savurdu seni benden bir sonbahar rüzgarı

Hani hep derdim ya şair olmak istiyorum diye

Vaz geçtim seninle tüm hayallerimden

İstemiyorum tarihe ne altın nede gümüş harflerle yazılmayı

Şimdiler de tek derdim var senin yüreğinde bir alfabe olabildiysem ne mutlu bana

Büyüdük sonunda

Bir çocuğun geçmek bilmeyen arsız diz yarası misali ara ara kanatsam da içimde seni kanatsam da içimde seni

Sanma ki özlüyorum eskisi kadar dedim ya nede çabuk geçti zaman değdi aşkımız la tenimize acımasız eli.