Mevsimsiz Gülümseyişler

eski bir resimde bırakılmış anlar

bir zamanlar

sonrası belli

bu gün

an'lar hızla kavuşurken yaşamın her karesinde

geçmişe gideni aratan

gelenlerin çaresizliği vurur yüzüne

tersine akar ırmak kavuşmaz denize

ilahi yazgısına yürür var olan

yazılan her kum tanesinde

eriyen

solan

bir avuç zaman

bir avuç yaşam hikayesi

uçuşur hayaller

yüklenir de sonbahar yapraklarına

bir çocuk

bir anne

bir baba

gülümseyen zamanlarda

üşür ellerin

ayazı vurur yalnızlığına da

iliklerin bile üşür

devasız derdini yükler omuzlarına

yürürsün yorgun ayaklarınla

bakmak yetmez bir gün anlarsın

sen de

görebildiğinde

bütün yalnızlıklar çoğuldur aslında

öylesine kalabalıktır ki

gecenin en tenha saatinde karanlığın

öylesine cıvıl cıvıldır ki sesleri kuşların

öylesine doludur ki yanı başında sevdiklerin

ah bir görebilsen

kimi okşarken saçlarını

kimi öper öper solgun yanaklarını

sen bile inanamazsın

gülümseyişlerini bekleyen nice gülümseyişleri

görmelisin

gülümsemelisin

aç yüreğinin kapılarını

gönül gözünle bak şimdi

kimdir ki biten

kimdir ki yiten bu dünyada

hepimiz bir idik

hepimiz biriz hala da

O' na kavuşurken her birimiz

bütüne karışır bedenlerimiz

ve ruhlar

ilahi sevdiğine

ilahi bir'e

ve tüm eller

birleşerek karışmaz mı tüm sevgililer

ilahi sevgiliye

zaten bir değil miydik ki

bir düşün sen de

her birimiz o sevgiliyle

bir bedende

alemlerin yaradılışı öncesinde bile ...

23 şubat 2016 / istanbul

(*)

Merhum Uğur Mumcu'yu , yine merhum ve şarkısını dinlediğimiz değerli ses sanatçımız Ahad URUK' u rahmet ve minnetle anıyorum.Şiirin gerisinde dinlediğimiz ilk fon muziği, İncesaz' a ait " İstanbula Dair " isimi enstrumental müzik idi ...

Nostalji yaşadığım bir gün ve bir şiir oldu bu... Eşliğinde sunduğum eserler, beni fazlasıyla etkiledikleri için, şiir ile bütünleştirmeyi uygun gördüm. Saygıyla...

(*)