Mevsimsiz Yeşil Kent Güncellemesi 2

Gün oldu yetim bir özlemin
şafağında kaldık
Sözümüz kan revan içinde
acılarımızın telaşına;
İdil’in,Hatice’nin,Meral’in
oyalı ellerinde karanfil ekip
İrfan’nın,Arslan’ın,Osman’ın
yüreğinde toprak olduk

Mısralarım Yunus’un taşıdığı odunlar misali
eğri olmamalı telaşını
bir çeki odun sıcaklığına bırakıyorum
Ki soğuğun deminden gelen
Erzurum değil oğlum
El’zulüm diyen
Kaan selamlıyor ruhumu Kıtlama şekerin demindeyim
Kaan;Demir parmaklıklar ardında
Hangi yılın özgürlüğü
Asude bir bahara değişilir ?

Güneş alnımın çatında
Emek emek
Taze simit kokusu
Yorgun ve maharetli ellerin yoğurduğu o hamur
Ve içine katılan
Anamızın ak sütü gibi helal
Baba ceketi kadar yoksul
simit kokusunu
Yanına ekliyorum sayfaların
Ve
Demli çayın hatırını
Hatır;
“Çayır çimen geze geze”
Yeşil’den Heykel’e kaç metrik hesabıdır Şeref ?

-Yürüyorum

Güneş cefakarca ısıtıyor içimi
Seher vakti iki satır arası Beşinci viteste sevdayı yazan adam geldi usuma
Koşarak sevmekti sevda
Sevda,
Soluk soluğa yarım ezgiydi
Yeşil’i solmuş bu kentte
birbirine benziyor caddeler
Gemlik Bülent’in okunmamış mektubu oluyor
Söylesene Cumhur
Kaç kamyoncu ezgisi anımsatır
Genç yaşta toprağa düşen Mehtap’ın acısını ?

-Ter içinde yürüyorum

Çoğu kez ,”tamam be ya” diyen
Diş arası Bursa şivesine
eşlik eder bahçedeki
Yeşil çınar
soluklandım gölgesinde soluğun ve renklerin olmaz iklimindeyim
Takıp kanatlarını umudun
Yaralı Tevfik günceyi
ekliyorum kalp yapraklarına
Söylesene Raşit;
Her gömüt sadece derine mi indirir kırmızıya sarılı ömürü?