Mevt

Depozitosu ayrılıkların cebinden çıkmış,

Yalnızlığın kemikli avuçlarında;

Her biten günün alnını kurşun kalemle kesiyorum,

Her biten günün bacaklarını beklediği yollara kör bırakıyorum,

Her biten günün başarısızlığının boynuna tasma takıyorum,

Acemi bir asker gibi, gün nöbetlerinin şafağında

Militan serçelerin sesine, uykularımı şehit veriyorum.

Demişti gittiğinin alacası,

Kulak zarıma vedasını saran nefesinin kuyruğundan;

-Hiçbir kadının kasığıyla samimiyet kurma,

Bu aşka ihanettir!-

Çok kez itiraf etmek istemiştim oysa;

Her kapısını çaldığım kadının etine dokunmadan

Aktım gözlerinden sakata çıkan nehirler gibi usulca.

Bu aşka sadakat değil midir?

Ezildim, tavanımın beli yok

Yaya kaldım, istasyonların kapı kolu yok,

Terk ettiği odanın da kaldırımları yok,

Çıplağım, derim de kasımdan başka ay yok

Ağzımda bir tutam kan

Parkelerin tozlu döşünde divan yok

Nar gibi saçılırken

İçimden firar eden her damla da

O yok

O bende yok.

Ve birazdan haciz melekleri gelip

Ve birazdan gangsterler gelip

Ve birazdan eczanelerden firar etmiş diazemler gelip

Ve birazdan cinnet tümörleri gelip

Damarlarıma el koyacak.

Bilmeyen bilsin; Burası soğuk bir kent

Burası hasta bir kent

Burası protokollere yakışıksız bir kent

Damarında aşk taşımayan burada barındırılmaz!

Kalan son intiharın tetiğine asılı

Kirpiklerinin arsasından kopardığım göz rengi

Aziz olsun sevgili,

Mübarek olsun sevgisi

Çok yaşasın kahverengisi

Çünkü;

Solduğun an

Öleceğim

Göz kapakçığında ceset teri.