Mezarımın Penceresinden

gölgesi peşinden gelmeyen

dev cüsselerde, minnacık yürekler

ihanetin kanıyla sulanmış

demirden çiçekler yeşertiyorlar

mezarımın üzerinde

deniz ve gökyüzü kavuşmuş

yalan

sen ve ben ayrılmışız

o da yalan

sadece öyle görünüyor

mezarımın penceresinden

melek ve şeytan ayrı hamurdan

aynı sofrada doyan

yüzünde ölüm hazzıyla, kanatsız uçan yaratık insan

aynı ateşte

önce yaktın sonra yağdın

dinsene artık

revzeni açık mezarımda çok yalnızım

ağıdın bile yakıldı

sen de ölsene artık