Mezarlıklı Yolda
Duyduğunda anlayacaksın
Masumluğum mazeretine yazılan şiirimi
Her gün bir mezarlık önü yolum
Her gün aynı yoldan otobüse binerim
Aynı yoldan işe giderim
Her sabah sanki duamla uyanırlar
Akşam vedamla yerlerine yatarlar
Kimi bebek küçücük yeri
Kimi albayraklı taze şehit belli
Başında duvak asılı kimi
Bakir ölmüş kızcağız belli
Kime sevdalıydı yaradan bilir
İsimsiz bazısı meçhul
Üçüncü mevkiide yeri
Ne adı cinsiyeti ne yaşı belli
Bazısı aile boyu yatar
Başlarında gölgeli servi güneşi koklar
Belli öteki taraftan hissesi var...
Her sabah mezarlıklı yolda
Ötesiyle pazarlık eder günüm
Bazen şükürle geçerim
Bazen gıpta ederek huzurlarına
Bir köprü sanki
Yaşamdan sonsuza
Boylarını görseniz ufacık
Değer mi elleri birbirine
Sesleri ya da seslerine
Unutur mu onlarda dirileri
Onların çabuk unuttuğu gibi
Bir selam veren olur mu bilmem
Gidip yatsam aralarına
Yoldan herhangi bir geçen...
-Dilemma Sancıları -