Mimsin

ayaklarım gözlerime bağlı

ağzıma sığdıramadığım

yüreğimde büyürdü

bundan sonrası şükürdü

eğildim hayata değil yaradana

kucaklıyordu tüm haşmetiyle

ismimi aldı isimsiz kaldım

insan küçük olduğunu

bazen bilmek ister

derin ışık tüm değerleri içine çeker

bir hüzmeden yol bulmalı

içinde kayıp ardında izler bırakmalı