Mıtrip'e Sitem

tınısıydım

yorgun bir klarnetin

masalında asılı kaldı nefesim

sesimde ürküler taşıdım Mıtrip

notamda kovulmuşluklar

gülüversen silinecekti yazgımdaki sürgün

çengiye karışacaktı çığlıklarım

gecelerim cümbüş

sabah güneşini diyorum Mıtrip

koy soframa yolumuz uzun

toparla obayı da

yükle yanık bir türkünün sırtına

ne zaman kapatmış kollarını gökyüzü

terkisinde umut taşıyan yolculara

gülüversen eriyecekti künyemdeki buzul

uyanacaktı gençliğimin ateşi

aşklarım yangın

üfle beni Mıtrip!

kabuk olayım sürgün yaralarına

beğenmezse gün yüzü rengini

ay ışığı düşüreyim göçebe umuduna

Ekim 2011 / İzmir