Mona Lisa

//...Yo(k)sun Yeşilim/(Kar)anlık Maviliğimde

Önümde boş bir tuval

Elimde Pamuk Prenses'in saçlarından yapılma bir fırça

Karalıyorum dünyanın en ünlü tablosunu

Bir dokunuşla saçlarından başlayıp

Gök mavisi gözlerinde son bulmak istiyorum ama

Tek fırça darbesi ve

Gök kuşağının muhteşem renkleri bile yetmiyor

Mona'yı çizmeme...

Kızıllığından süzülüyorum gamzelerine doğru

Kelimeler karışıyor kan kırmızısı dudaklarına

Aralıyorum kirpiklerinin siyahından

Yosun yeşili gözlerini

Dalgalar savuruyorum tutam tutam saçlarına

Rüzgârla işliyorum tuvale seni...

İçimdeki kelimeler eksik kalıyor

Kömür karası kaşlarında

Ve renkler sığmıyor renksiz gülüşlerine

Aldığım nefesten soluyorum seni;

Mona Lisa...

/Aşkın şiirini çizmek istiyorum

Göz bebeklerindeki perdeyi indirip

Tek tek fotoğraflarını izleyerek.../

Ve bir şarkı

Bir şiir

Resim

/Mona Lisa'mı çiziyorum/

/.../

Tozpembe silikliğinde ararken seni

Siluetin canlandı göz bebeklerimde

Işıltında bulurken sende kaybolmuş kendimi

Sıcaklığında terliyorum kışın ortasında

Çölde Leyla'sını arayan Mecnun gibi

Dağları deliyorum

Ferhat'ın delemediklerini

Ve göçük altında buluyorum kendimi

/.../

Şeffaflığına bakar gibi resmine bakıp

Işık hüzmesi gibi aktım gözlerinden

Esrarengiz ve zarif bir gülümseme vardı dudaklarında

Sanki

Tabiatta eşi benzeri yoktur bunun

Sanki

Aşk bana baktı

Ben aşka...

Aşk aşk aşk...

Diye...

Elimde kara kalem yüreğim

Aşkımın tablosunu çiziyorum

Beyaz bir kâğıda bakar gibi

Karanlık maviliğinde...

NeYzEn..