Mor Glayör

(Bir kadın en cok aynasıyla konuşur...)

Yüzün sığmıyordu o şehre

Orantısız özlemek gibiydin bilsen

Rüzgarın susma biçimin de ellerin

Güz renginde sıcak

Sarı bırak gel eylülü

işte Ekim betimlenmiş şair lifi

Ruhum göçebe bir martı sen yeşil

Bir dal köküme su sızdıran gül

Yurtsuzum üstelik çıplak

Üşüdüm durma öyle t_uzak

Çatladı kirpiklerim bak

Gözlerim yontu silinmiş gamzelerinde

Kendime dondum sana bakarken

Güzel bir gün be

Acıyı şurda burakıp

Özlemi orda

Giydirip hasreti bir çöle

Yağmur olmalı

Sonra güneşin alnında oturmalı

Adresini yakmalı ayrılıkların

Sen gelmelisin belleksiz bir hayal

Kuş uçumu üç şehir dördüncü

Bir bilsen nasıl bir aşk kuruyorum sana

Ten yanılmaz diye susuyorum

Deliyim gecenin bir saatinde firar

Esrik bir kadın öpüyor aklım duruyor

Her adım bir şiir ah çıplak sokağım

Bir kalem bir kağıdın içinden geçiyor ayaz

Dün diyorum anımsa bu gün

Saçlarına gece birikince çağır beni

Gelirim üşüyen bir nehir gibi...