Morg Hudutları

Bütün tırnaklarım morgda şimdi

Ve kelimeleri koparıyorlar astarından :

Kanayan şiirler...

Lirik kokuyor dudakların

Yanında yürürken yüzün değince atkıma.

(Ağlamak :

Yelkovanın gözyaşı,akrebi inciten :

Zamanı kollasa da Tanrılar...)

Karmakarışık DNA'lar arasından

Yumağı pençeleyen kedinin siyah gözlerinden

Bir yerden

Bir yerden geçiyorum :

Öyle bir yer yok.

Balkon ışığı gibi bağırıyor gökyüzü :

- Mavisin,maviyim,mavi...

Şafağı yıkık yağmur dramı

Sakallarımı kör etse de

Ağlarken birbirine değen gözyaşlarımız

Onlar

Yeniden niteliyor sarılmayı.

Kelimelerin ilk sürgünü değil bu !

Yürüyorum,evrenin sessizliği içimde

Ve buyrukları Tanrıların

Ses kadar dinç

Bir avuntu kadar sağlam

Sen yokluğumun felaketi değil misin ?

Kurtar acılarımı !