Muafiyet Dilekçesi

Kendi ayak seslerinden ürküp

Kan ter içinde ardına bakmadan

Dumanlarını savura savura

Dağların böğründen geçip

Nehirlerin üstünden aşıp

Rayları elverdiğince koşup

Yalınayak kaçan bir tren gördüm!

Onun için tek çareymiş

Neresi olduğuna bakmadan

Köhneliğine yalnızlığına aldırmadan

Biçilmiş tarlaların arkasına

Başı bulutlu dağların arasına

Saklanıp adı sanı unutulmuş

Rastladığı ilk istasyona sığınmak!

Kıvılcımlar çıkara çıkara durup

Yanık balata kokuları arasında

Atılıp kimsesizliğin kollarına

Sessizliğe gömülmek istiyormuş

-En yüksek makama dilekçe göndermiş!

Dedi terk edilmiş köyün muhtarı

Yüreğimdeki bu sonsuz seferden

Muafiyetini arz ediyor(muş)...

Sevda Treni...........................

27082009