Muamma'yla Direniş

Bir şiir daha eklesem zamana

Anlamını yitirir mi gök yüzü?

Evet Muamma'

Günahkarım ben

Sana, cismine, hiç olmadığı kadar her şeye bizdeki

Ve kabulümdür ben kurtardım bütün hayalleri...

Yalvarıyorum sana

Bu aşkla sarmaladığın beni

Bir büyüyle kurtar bu gece!

Kabul ediyorum

Yüzün zuhrettiğinden beridir ömrüme

İşgal altında bütün kelimeler

Muamma'

Ömrümün hükümdarı

Kara yazım

Ve bembeyaz hayallerim!

Öl desen öleceğim bu gece

Gel desen geleceğim inan bana

Evet evet Muamma

Çok günahkarım ben sana..

Çırpınan olası bütün düşüncelerim

Ömrümce stoplarken eylemlerimi

Hayallerimde stokluyordum oysa ben bizi'

Yağmurun ötesinde boşluğun var

Parmaklarımın arasından kayıp giden bütün cümleler

Boğazımda düğümlenen yasak ihtilaller

Dahası

Yarı ömrümü çürüten bunca keder, olanca his, yıkık ümitler..

Düştüğüm yerden kalkarken dizlerimdeki yaralar daha kabuk tutmadan

Tekrar tekar tökezleyip yiten biten olası bütün amacım..

Sana ulaşmaktı oysa!

Ve şimdi

Ulaştığım bu yerde eriyorum günden güne..

Şiirlere kelimeleri serperken Muamma'

Çoktan içimde bir minik kız çocuğu

Pimini çekiyor geceye doğru

Her gece bir anı daha ölürken

Hayalin bir yenisi ekleniyor göğe

Muamma'

Eriyorum'

Tükendim

İçimi boşaltabilecek kelimeler yığınının da sonuna gelmiş olabilir miyim?

Geldim işte

İşte geldim

Yine de

Boğazımda kilitlenen şu düğümü çözmeden gideceksen

Seni ebediyyen affetmem

Muamma'

Cennetteki o yasak elmasın sen

Ve ben ancak hayalde bu kadar günahkarım

Ve Muamma'

Gel kendi ellerinle vur beni

Hayaller bitmiyorlar

Gel ne olursun!...........