Mübtelâ-yi Aşk

ayaklarının altına döküldü suretim

ölü kadar yalnız kalırım sensiz

gidersen

gamzelerim düşer

gözlerim göçer

bu şehirden kuşlarda gider

sokaklar seninle yürür

ağaçlar kırılır

toprak çekilir

karıncalar izini süpürür

gidersen

yüzünü gören çiçekler tomurcuk besler

sesini duyan bülbül diline küser

--alnıma çizdiğin aşk--

tut ellerimden gök gibi

kan yağar gökden

gidersen

...