Mucizevi Yokluğun

bugün yokluğuna dokundum

kızıl bir gülüş düştü yüzüme

güftelerimin gölgesinde yürümekteyim

ucuna bir tutam özlem iliştirilmiş eteğimden

yazgımız dökülecek gibi

merhametin, o ağır adımlarıyla

yeniden atağa kalkıyor gözlerinde

bugün bahar mı

peki ağaçlar sahiden yeşil mi

hey maestro

yoksa sende mi sessizlik

bu ne matem

bu ne yaş

ürkütemiyor düşlerimizi

çekip alıyor bir adamın kafesinden

göğsümüze ilmek ilmek nefes taşıyor

bugün gidişine dokundum

sır aynalarında kanadı ellerim

sen orkestralarımın neşesi

bir sonraki mevsime ertelenmektesin

ve ben

peşine çakalların üşüştüğü saçlarımdan

korkularım taranacak gibi

iyi ki

şefkatin, o dirençli adımlarıyla

yeniden yürüyor ülkemin her bir köşesine

bugün akşam mı

peki duraklar sahiden sabah mı

ey kırılmış bekleyişlerim

yoksa sizde mi sensizlik

bugün omuzlarına kondum

seyir defterime şiirlerin düştü

saniyelerin ihtişamlı konağında

tüm anektodlarımız sahile gülümsüyor

dalganın kıyıya tepkisi yükseldikçe

ve zaman

ah zaman aşkı dinledikçe

içimde binlerce ve sadece

ben ölüyor

sen doğuyorsun...