Müebbed Sevdalarin Zinciri

Vur! sevdanın zincirini gardiyan

Razıyım kaderime...

Dört yanımda taş duvarlar

Buz kesmiş umutlarım

Parmaklıkların arasında

Kelepçeye mahkum susuşlarım

Hükmüne ram şimdi

Müebbede durmuş acılarım..

Sırlı bakışların endamında

İncinmiş güller vardı dikenleri olmayan..

Mahreminde sevdaların

Düğüm düğüm sırları

Kırılmayan demirden kapı

Paslı hayallerin yas tutmuş

Kayıp anahtarı ..

Tuvalinde eskimiş solgun resimler

Kim bilir kaç asır yıpranmış ellerinde

Hasretin bağrında lal olmuş keder..

Kapadım tüm seslerini gülüşlerin

Yankısı var hâlâ

İçimi burkan alaycı sözlerin..

Ne dağlar kadar güvenli şimdi

Ne mertlik kadar asil

Sevginin bendeki aksi...

Yağmalanmış hicabların kuytularındayım

Kimsesiz yetim şiirler büyütüyorum darağacında

Düşüverse bir damla yüreğinden

Alevine kızıl urganın

Beyazlar giymeyeceğim baharda..

Bilmem ki

Efsunlu bir ferman mı

Yarama derman mı bu yazgı..

Sen müebbetimin zincire adanmış sevdası

Sus!

Şimdi

Vakitlerden

Ölüm râyihası..

Züleyha Özbay Bilgiç

Kütahya

şiirime ses olan Mehmet Nalbant hocama şükranlarımı sunuyorum..