Müebbet Düş

Ellerin, kamelyadır

Boynu toprağa gizlenmiş nefret

Ve kargaşa ihtilal gecesinden kalma

Sana bir vücut sevda olalı

Kahraman olmadı kimse, bir şiir kırgınlığında...

Ellerin, sevdadır

Güneşe tutulur gözlerinde cehennem

Simsiyah ve yağmurlu bir türküdür nefesin

Uzaksın bu yüzden

Uzaksın, içimdeki bahar yüzüne...

Yüreğin dudaklarında ıslanmış şehrin

Ve şehir sana mecburiyet

Tut ki tutsak kaldım bir kaldırım şiirine

Gözlerimden tutar da vurur beni her kurşun

Ölümü hak etmişim gibi...

Ellerin, yardır bu müebbet düşe

Düş azdır kefemde neylersin

Ruhum çatlaklarında umut biriktirir

Sevebilmenin avlusunda

Ve yüreğim çılgındır

Ellerinin yokluğunda yüzümü ararken...