Müebbet Esaret

Mutluluk çok uzak artık,

Biliyorum...

Dönülmezdir senin gittiğin yollar

Bilinmez kaç asır sürecek

Bu bendeki sonbahar...

Nasır bağlattım yüreğime sen gittiğinden beri

Dışı kabuk tutsa da yaramın,

İçi mahşer yeri gibi

Sen yasaksın bana artık,

Biliyorum...

Dur yüreğim,

Bir an daha atma artık onsuz diyorum

İçimde bir boşluk var ki anlatılamaz, sonsuz

İnandığım tüm değerleri yıktım sen gideli

İçimde bir ben var ki,

Ruhsuz bir nefes gibi

Özleminle yaşamak çok zor artık,

Biliyorum...

Sensizliği öğretemedim yüreğime

Tenine hasret bedenim bu yalnız gecelerde

Her kadehte seni içer gibiyim, yudum yudum

Her hatırada umutsuzca seni arar oldum

Gittin, dönmeyeceksin

Biliyorum...

Her gece tanrıdan yalvarırcasına seni diliyorum

Aldığın nefestir artık benim yaşama sebebim

İlk kıvılcımdı bu yüreğe düşen, senin sevgin

Sana teslim oldu bu beden sadece

Sende buldu teselliyi bu gözler her düşüşünde

Biliyorum...

Yüreğinden sürgünüm artık

Biliyorum...

Bitmeyecek bu mahpusluk

Cezam ağır...

Müebbet esaretin çaresi yok...