Muğlak
Ne kadar da zormuş böyle sevmek.!
Beni hiç
"Biz" ihtimalini de
Piç ederken;
Yani acısız
Kedersiz bir gün
Yarın
Öbür gün
Daha sonra ki gün
Her hangi bir gün
Gün yüzü gün değil
Kahrın metastaz yapmadığı
Kıpkısa bir gün
Gün içinde tomurcuk gül
Gül içinde bir an
Yani
Zihnimde resminin zonklamadığı
O intihar
O an:
"DANDANDAN"..
İşte böyle
Aşk dan
Süreğen aşk
İhtimalini linç eden
Aşkımı döven
Dilim dilim
Dilin
Ki;
Dilin dilimde
Duru sevgiye tomurcuklanan
Eşsiz ve yaşanılası bir hal
Yanakların al al
Aşka susamış
Aşka aç ken
Niye,
Hüznün tohumlarını
Hep sen ekiyorsun
Masum geceye
Niye?
Behemâhal,
Gece
Zaman içinde bir an değil
Gece "ben"im
Gece ıslak gözlerimde
Gece
Senin mavzer yanığı
Sözlerinde
Ve o sözler
O an ki gözler
Ve gecenin en keskin
Katran karası izlerine,
Gündüz
Gözlerinin sislerine
Siner
Siner
Siner
"Umut" mu
Yoksa
"Unut" mu yeşertiyor bize
O
Bir çift ap ak papatya
Gülen gözlerinin tabiri,
Kâbuslarımla
Yoksul mutluluklarımı düğümlediğim
Sanrılı kesişmelerimize..
Ben bu yüzden bilemedim
Eremedim
Sevemedim
Isınamadım bir türlü
"Ne sevdiği belli
Ne sevmediği
Hain sıloy oy
Zalim sıloy oy" hallerimize..
Velhasıl;
Tutuklu kaldım
Belirsizlik sendromu içermeyen
Muğlak sev/iş/melerimize..
03/04:Temmuz:2020