Muhasebe

Alemde devran oldum, biçare, tezat,

Mahşerde püryan oldum heyhat!

Bedenim kavruladurur, kuşandığım ateşten göynek,

Bize bu ellerden ıraklaşmak düşer bre heyhat.

Devran olur da gönül gaflete düşende,

Anda hatanı idrak eyleyemezsin naçar,

Kırılası uzuvlar, bre neyi alkışlar,

Kahr, sabrıma üst gelir, yürek durmaz göçer.

Hayatın gamı bize ne dem akseyleye,

Kendimize çıkardık ol mes'eleyi,

Nice cengaverler harp'ta yitirile,

Bize gam değil, güllü eller görüle,

O devran ne edersin bre ham gönül,

Eza vermeyesin kendi başına,

Başkalarına keder, bize ise behlül,

Fatih'in İstanbulu zaptettiği yaşı geçtin be gönül!