Muhibim

Ya hu Dostum, ne diyor bunlar?

Senin, birden kaybolup gittiğini söylüyorlar

Nasıl da birden değiştin dedim muhibim, içimden

İnanmadım...

Beni burda öyle yapayalnız tek başına bırakmazsın bilirim..

İnanmadım...Yok

ama Ortaya çık sen de!

Geçti o yıllar muhibim geçti

Bak bu sene yirmi yediye ayak basıyoruz

E hadi çocuk olma, çık

Nereye saklandın yine kim bilir muzip

ama hadi bak armut dedim, Çık muhib

Çık da şöbele şunları

´´Ben burdayım´´ de, şaklat o bitimsiz kahkahanı da

Anlasınlar...

Anlasınlar beni yalnız bırakıp gitmediğini...

Yok muhibim yok yalan, inanmıyorum..

Yalan diyorlar zaten...

Beni yalnız koymazsın sen,

Yalan değil mi? söyle bana....

Neredesin muhibim

Söyle! nereye gittin?

Hani asesiydik mahallemizin

Hani! hüzün makamında eğleşirdik de

Dokuz rakamlı formayla yeğleşirdik

Paslaşırdık şişe teneke ne varsa yerde

en mutlu zafere Çöp bidonlarında yetişirdik...

Sen dokuz numara forma giyerdin

Ben de dokuz numara forma giyerdim

Bir tane formamız vardı zaten,

Ben yedekte oynardım hep

Sen forvetiydin takımımızın...

ben de işte öylesine....

Neredesin muhibim

Söyle! nereye gittin?

Hani! asesiydik mahallemizin,

Hani puslu labirentlerde soluşan avazımızla

kin kusardık eşrafa,

Erguvan saatlerde çukur bir gamzeden doğan gülüşlerimizle,

Öyle saf ve pir-ü pak bakardık etrafa

Ben hiç unutamıyorum..

Sen de unutmadın ya? muhibim...

Ne günlerdi bilirsin

Dupduru geçerdik birçok yangın işinden...

Nakşedilse de bazen acı tebessüm,

Yokuşuna akan ırmağa dönüşürdük. inadına

Çünkü biz mahallemizin delikanlısıydık

Asesiydik, Puslu labirentlerde dolaşan cesaretimizle

Nafile eylemlerin külrengi benzine doluşurduk,

En çetin sayrılığımızın nağmesiydi: Delilik!

Biz deliydik muhibim..

Biz deliydik..

Şimdi söyle neredesin Muhibim

Nereye gittin?...