Muhît-i Keremim

MUHUT-İ KEREMİM

Ey keramet sahibi! Yücenin en yücesi,

Sadık kul eyle beni ey Muhît-i Keremim.

İremin gülizarı gündüzümün gecesi,

Yakta çöl eyle beni ey Muhît-i Keremim.

Ciğerime ok değdi, ateşi kordur tende,

Bu ateş olurmuydu canan olmasa ben de,

Ben gibi yanan kula şefaat vardır sen de,

Akan sel eyle beni ey Muhît-i Keremim.

Gönül huşuya ersin çifte kanatla uçsun,

Ebabil dudaklarım ab-ı kevserden içsin,

Gülizar da lalezar gülleri çiçek açsın,

Bağda gül eyle beni ey Muhît-i Keremim.

Gül tenli güller korkmuş gecenin karasından,

Aşiyan perişanım gönlümün yarasından,

Taşlar ile örülmüş iki dağ arasından,

Geçen yol eyle beni ey Muhît-i Keremim.

Bir yol göster Yarabbim geride kalanlara,

Gönülden selam olsun bizimle gelenlere,

Nemutlu verdigimiz selamı alanlara,

Cana dil eyle beni ey Muhît-i Keremim.

Gönüllerde söylenen bu müminlerin marşı,

Yıldızlar birer birer çiçekleyince arşı,

Hazana boran olup yüce dağlara karşı,

Esen yel eyle beni ey Muhît-i Keremim.

HARUN YILDIRIM