Mülk

içimdeki bulut tarihsiz sislenir

ölüm de ıskalanır eskir bütün belirsizlik

hiç görmediğim başka bir istanbul olurdun

bahtı açılınca aniden bütün dalgınlıkların

yaprakların arasına sığmayan gün ışığını

kıskanırdın...

acılarımı açığa çıkarmak için gülme n'olur

karşında hiç girilmemiş bir sokağım

adımlarını paylaş yalın ayak yalnızlığımla...

bir ömre sığmasın istiyorum

anlık o bakışımızdaki

bütün anları yağmalayan çaresizliğimiz

çaresizliklerimizle tutkuluyuz birbirimize

aşk çaresizliği sevdirir

çocuksu bağımlılıklar doğurtur acıya

biz her an yeniden doğarız

yeni yeni ve değişik değişik

doğum sancıları yaşatırız zamana

çaresizliğimizden doğarız

aşk ölümü paylaşmaktır

ölümse tek mülkümüz...