Mum Işığında Bekleyen Şiir
kelimelerim titriyor cılız aydınlıkta
yüzümü işgal etme çabası
gölgeler diyarında
harflerim kuşatılmış
binbir gece dilinde ağıtlar yakan cümlelerim
asi ve deli
cennete paralel giden cinnet anlarındayız
intihar sadece bir his
beyaz gömleğe bulaşan ruj izinde
ama farkındayım
öldürülebilirim hiç görevini yapmamış
bir mektup açacağıyla bile
ben evet
bembeyaz göğüslü
apak düşlü
simsiyah fitil fitil saçlı
mum kadınlarına yazıldım
ben, bak bu duvarlar şahit
bu rengine kan oturmuş
taş aralarına
türlü türlü sırlar fısıldanan
bu nemli duvarlar şahit
beklemekten asla yılmadım
üzerime kırmızılar sızdı
ucuz şaraplardan
örümcekler indi
imla hatalarıma, alçak tavanlardan
adamın biri de gelip
iki dize bırakmadı ki yanıma arkadaşlık edeyim
(oysa havanın yumuşaklığı vardı)
yine de bekledim
iki şehrin birbirine bağlanmayan tozlu yollarında
okunmayı, kibrit çöpü adamların
mum kadınlara aşkına