Mümkün Mü?

Sen kaderlerimizi birbirine kenetleyen

Tahammülüm yok!

Dokunup öylece yüreğime

Tadı damağımda kalmış ayazlarında ben üşürken

Bakışlarımda izinsiz sevişmek delice

Mümkün mü seni sevmemek?

Kuşkum yok!

Ellerim dahi yanıyor

Yaklaşmışken biraz daha kal

Küçük bir çocuk gibi haylaz nefesin

Donukunup kaçıyorken tenime

Soğuk damarlarımda yüz tutmuş

Benim yalnız savaşmaya gücüm yok

Dirensem bile titreyişlerime

Mümkün mü yenilmemek?

Vaktim yok!

Bekleyişlerim tükendi belki de

Zaman alıkoyuyor bizi

Sussak ne fayda şimdi

Haykırıyor gözlerin sabırsız

Çözüldü düğümlenen bilmece

Bizi değiştirdi hayat

Sürüklenen bedenlerimizin yolu

Artık birbirimize

Mümkün mü geri dönmek?

Kaçış yok!

Ne kadar uzaklaşabilirim ki senden

Önüm arkam sağım solum

Heryerdeyken sen

Ve yavaş yavaş sen olurken ben

İçimde dışımda senle yanmaya

Başlamışken bu beden

Soluğumdaki ateşin

Bırak da yaksın dudaklarımı

Mümkün mü söndürmek?