Mumlar Yakılacak
Mum yakmanın vakti geldi yine
Karanlık ışığın saflığını gizledikçe
Kendimce gizleniyorum bilmekten her gün boğulduğum eksikliğimden
Utanıyorum bir yandan
Kızıyorum çok kere kendime
Durduramıyorum aklıma düşüyorsun işte
Zaman geçtikçe azalacak dediğim sevgin her dakika devleşmiş de
Görememişim...
Tek taraflı çocuk oyununda perdeleri defalarca açıp kapadım
Yineledim en sevdiğim sahneleri
Sahnede ışık saçıyordum görmeliydin...
Nasıl da anlatıyordum çocuğun aşkını
Herkes hayran kalıyordu
Oyunuma...
Yalanıma...
Herkes ayrı hayatta savrulup dururken
Ben aynı hayatta ayrıyım
Ne zamana bırakıyorum kendimi
Ne vazgeçiyorum
Ne sahip çıkıyorum
Ne de yaşıyorum
Tükenecek bir gün bedenim
Mumlar yakılacak...
Sen... Bildiğim ama bilmediğim
Bildiğin ama bilmediğin ben...
Ben...
Geçerken kendimden
Bir mum da sen yak...
06.07.2009
01.14