Münzevi Andı
Az önce uzun bir aradan sonra
Babamın dayağını tattım.
Özlemişim
Eşek sudan gelinceye kadar dayak yemeyi
Bu sayede ağlamayı hatırladım.
Bir saat öncesine kadar hep içime ağlardım.
Hiç kimsenin haberi olmazdı.
Bu sefer içime akan gözyaşları taştı.
Gözlerim ve kalbim
Yabancı olduğu rollerde oynarken şaştı.
Gözlerim şişti, yaştır akacak.
Ben, senden sonra hiç ağlamamıştım.
Bu ağlayışla seni tekrar hatırladım.
Aşkın Kasım'da başka olduğu söylenir ya
Aslında Kasım'da dayak bir başkadır.
Aşk laçkadır.
Aralık gelmeden tattım.
Sana da tavsiye ederim bir porsiyon baba dayağı.
Şuan ne hissediyorsam sana da onu hissettirir.
Toparlanmanı, kendine çeki düzen verip
Tekrar çıkmanı sağlar piyasaya
Bu geceden sonra emin ol böyle olacak.
Bugün bu sayfa zaten dolacaktı.
Babamın dayağıyla gelen gözyaşıyla
Bu sayfadan daha da öteye gidilebileceği anlaşıldı.
Bu satırları
Kirli çamaşırların yerlerde olduğu
Duvarlarının kitap koktuğu
Ders çalışılmayı bekleyen odamda değil
Buzdolabının çalıştığını hatırlatan
Ama gıcık sesli olan ve
Yeni yıkanmış bulaşıkların olduğu
Üstünde yenilen yemeklerin koktuğu
Mutfaktaki, o kahrolası masada yazıyorum...
Gözlerim hala şiş
Sesim ağlamaktan olmuş tahriş
Beynim ise paranoyak düşüncelerle süslenmiş.
Oturduğum sandalye, çıkarmış olduğu gıcırtıyla
Satırlarıma bir fon müziği rengi katıyor adeta
Sabah olmasına saatler kala
Geçiyorum bir sonraki sayfaya, devam yazmaya...
Ev halkından biri lavabo için kalktı uykudan
Bense mutfağın ışığını kapattım
Anlamasınlar diye yalandan
Birkaç dakika sonra ben de uyandım uykudan.
Işığı açtım ve bir bardak süt koydum kendime
İkinci sayfamı yazmaya başlamadan...
Biraz sonra bu sayfa bitecek ve ben de
Sabah dersane için yatağıma gireceğim.
Bugün başka bir gün olacak benim için.
Gecesinde hüngür hüngür ağladığım için.
Kendimi yeniden tanımlayabilmek için
Münzevİ'nin ne kadar Münzevİ olduğunu gösterebilmesi için
İçin için ağladım bu gece
Yatmadan önce,
Sütümü içerek yazdım kelimeler hece hece
Saçmalamak serbest ama
Var bir karşılığı eğlencenin de
Derken bu sefer babam kalkıyor lavaboya
Benim hala uyumadığımı far ediyor ve yanıma yanaşıyor.
Ne yazdığımı sorduğu anda,
Defterimi kapatıyor ve yatağıma koşuyorum.
O, uyumaya dönünce ben tekrar kalkıp
Sayfamı bitirmekte ısrar ediyorum.
Telefonumun ışığıyla yazmaya devam ediyorum.
Şuan beynimde hangi düşünce varsa, sabah da o olacak.
Zaman ilerliyor tik tak tik tak
Şeytanın fikirleri çınlıyor kulağımda tak tak...
Uyku, bu sefer beni ikinci sayfamın sonunda yakalıyor.
Kalemim benimle bu gece yastığımın yanında kalıyor.
Göz kapaklarım yavaş yavaş kapanıyor.
Bu gecemde ettiğim yeminleri anıyor
Ve gözlerimi emin bir şekilde kapatıyorum.
Uyuyorum...
-Münzevİ