Müptezel Düşler

yorgun ve fakat nida

gözleri bunlu

İstanbul kızıdır

kör bir nokta gibi yani

ufka bakar odam

güneşi uyandıran

horozlu ayna benim

geceden kalan söz

yıkılmış nota sehpası

nefesimde hüzzam

süvarisini atan

deli yılkılar ordusu

içimde çeperi ayrılık

muhteviyatı duvar

gel derim gelmez

git derim içimden

dilin çengisi can yakar

kendisi bilmez

sevda olmazın kızıdır

olur ise bize gelmez

kendinden geçiyor su

yıldızlar deliyor yüzümü

gece sevdim diye seni

alnıma koysunlar

yedi kız kardeşten birini