Mürekkebi Ağlayan Şiir

Çığlığım sende kalsın

Ben cinnetimi alıp giderim

Bana en yakın yerde dur

Tutayım soluğunu avuçlarımda

Bana en yakın yerde dur

İki mezar kazdım içime

İki yaşam aralığı

Üç nokta...

Tırnak yiyorum

Kusmak için

Senden önceki yaşanmışlığı

Zehirlemek sonra

İçimdeki akrebi

Bana en yakın yerde dur

Mesela mavide...

İki kişilik ölmüştün anımsa

Biri bendim

Bir şiirinde

Tanrıyı ağlatmıştın

Gözyaşlarında bir rahibenin

On iki defa öpmüştüm

Alnında senin

İstanbul tanık...

Bana en yakın yerde dur

Gözlerine bakarken

Göz yaşlarına tutuldum

Bulutların mayın tarlası

Kırlangıç çığlıklarıyla

Yağdın içime

Aradığım ne varsa sende buldum...

Yeryüzünün kıblesi sen olmalısın

Ben bir türbe taşı

Yüzüm sana dönük

Kitabı olmayan bir ayet gibi

Seni ezberlemeliyim

Bu yaşam çok küçük

Senli gitmeliyim

Ölüm sonrasına...

Bana en yakın yerde dur

Mesela sende

Kapat kapıları içerden

İdam yedim

Seni sevmekten

Kirpiklerinden asacaklar beni

İkimizi de tanıyor cellatlar.