Müsvedde...(sen Yılların Şairiydin)

Pervasızca bakışların

Yitik düşlere çevirdi

Yaşanmış aşkımın

Hiçe sayılmayan geçmişini...

Talan ettim hayalleri

Topladım gaddarca

Zincire vurdum

Gözlerin gibi zalimce...

Prangalar taktım

Üzülmüş bedenime

Ardından gitmesin

Vurgunluğu gibi

Acısını çeksin diye....

Mağrur bakışlarımla

Gülümsedim yüzüne

Son kurşunu...

Gözümü kırpmadan

Yedim yüreğime...

Temmuz sıcağında

Zemheri düşmüştü gönüle...

Titrememek için direniyor

Gururumun incinmişliğini

Utanıyor saklıyordum...

İçimdeki isyan...

Arbedeye dönüştü

Bilmediğim küfürler

Uçuşuyordu havada

Hücrelerimin kapıları

Acımasızca çarpılıyor

Aşklar firar ediyor

Kabuk bağlamış yaram

Tekrar deşifre oluyordu..

İhtilale kalkmıştı

Miadı dolan kalbim

Rüzgarda titreyen mum gibi

Durmakla atmak arası kalmış

Ritmini kaybetmiş

Rahvan edasıyla

Öfkelerim dinmişti...

Ayrılığa pas tutmuş kalem

Birde eskimiş defter

İlişiverdi gözüme

Meğer...

Sen yılların şairiydin

Bende sana müsvedde...