Müsvedde...(sen Yılların Şairiydin)
Pervasızca bakışların
Yitik düşlere çevirdi
Yaşanmış aşkımın
Hiçe sayılmayan geçmişini...
Talan ettim hayalleri
Topladım gaddarca
Zincire vurdum
Gözlerin gibi zalimce...
Prangalar taktım
Üzülmüş bedenime
Ardından gitmesin
Vurgunluğu gibi
Acısını çeksin diye....
Mağrur bakışlarımla
Gülümsedim yüzüne
Son kurşunu...
Gözümü kırpmadan
Yedim yüreğime...
Temmuz sıcağında
Zemheri düşmüştü gönüle...
Titrememek için direniyor
Gururumun incinmişliğini
Utanıyor saklıyordum...
İçimdeki isyan...
Arbedeye dönüştü
Bilmediğim küfürler
Uçuşuyordu havada
Hücrelerimin kapıları
Acımasızca çarpılıyor
Aşklar firar ediyor
Kabuk bağlamış yaram
Tekrar deşifre oluyordu..
İhtilale kalkmıştı
Miadı dolan kalbim
Rüzgarda titreyen mum gibi
Durmakla atmak arası kalmış
Ritmini kaybetmiş
Rahvan edasıyla
Öfkelerim dinmişti...
Ayrılığa pas tutmuş kalem
Birde eskimiş defter
İlişiverdi gözüme
Meğer...
Sen yılların şairiydin
Bende sana müsvedde...