Mutluluğu Yakalamak

akıp zaman gidiyor

usul usul değil hani alabildiğince sana fark ettirmeden son hızıyla

sonraları sersem ediyor seni dünlerine haps ediyor

hiç mutlu değilsin onu anlıyorsun sanki

ne kadar çabalarsan çabala olmuyor işte tosluyorsun

insansın ya başa sarıyosun tekrar tekrar yine tekrar

bi bakmışsın savrulmuşsun

en yakınındakiler bile yok oluyor

sen kaldın işte tek başına

küçükken bir balonun peşinde misketlerinin gökkuşağında

basite indirgediğin mutluluğundan eser mi kalır

o çoçuk kalbin kirlenmiz mi sanırsın

malesef işte sonunda aldanırsın

bu yaşadığın kahbe dünyanda savrulup aldanırsın

hep mutluluğu arasın

en sonunda anlarsın yok işte

anlık bu mutluluk zaman alır onuda götürür

sen yine gene başa sararsın...