Mutluluk

O,yaşamımın kalan kısmı kadar

Öyle büyük ki içimde

Şimdi bu büyüklüğü gömeceğim bir derinlik

Ya da götürebileceğim bir uzaklık olmadan

Ve bununla baş başa kalma ağrısı

Üşüyerek, bekleyerek ve hatırlayarak...

Bu bir ömrün,

Bir ömre adanmış hikâyesidir

İsteyerek ya da istemeyerek

Gereksiz bir bekleyiş bu

Sadece düşleyerek.

Şimdi kalan geriye,

Büyük bahçelerin dinginliği mi?

Ya da bisiklet tamircisinin garip gülümsemesi mi?

Yapışkan bir sessizliğin içinde

Aniden gelen ölüm gibi

Ayrımsadım gözlerini, sözlerinden...

Bir an her şeyin güzel olduğunu

Yaşamdan koparılmış her bir düşün

Gerçeğe dönüştüğünü hayal et

İnanmak istercesine hayal et.

.....

Hayatıma sığdıracağım onca görüntü

Dokunacağım birçok an varken

Seninle,

Perdeleri yarıya kadar açık

Çarşafında kirli hatıralar olan

Saçlarımdan tenime kadar değen

Değdikçe büyüyen dokunuşunda kalmak...

Bunun adı olsa olsa, mutluluk olurdu

Hüznü arayan benliğimize inat...