Mutluluk Kentinin Lideri

Ne kadar da acımazsız hayat

Gün gelir kendimize bile acırız

Ne kadar da kabullenmesi zor kader

Gün gelir yaşanan güzelliklere bile isyan ederiz.

Çaresizlikler içindeyken bile

Yılmadan bir çare ararız

Bir an olsun düşünüpte

Çarenin olmadığını kabullenmeyiz

Tüm doğruları inkar eder

Yaşanamaması gerekeni seçeriz

Bizim olamayana göz koyar

Sahip olamayıncada halimize yanarız

Yine de pes etmek yakışmaz ya yiğide

Acınası halden bile bir çıkış yolu ararız

Tutku,şehvet göz boyar

Doğrudan şaşarız

Başarılan kötülüklere imrenir

İçimizdeki iyiliklere göz yumarız

Kötülüğe güçlü olmak bile der,kenimizi kandırırız.

Ve gün gelir kendi kötülüklerimize

Perişan bir halle yenik düşeriz.

Ya bir parmaklığın arkasında

Ya da dağ başında eşkiyalar arasında

Ya hak edilmeyen bir saltanatın,koca hükümetin başında

Ya da kendi kalbimizde,vicdanınımıza

Kendimize tutsak olur,esir oluruz

Ömür boyu ağır müebbetle esarete mahkum oluruz.

Ve yaşarken hayallerin bittiği o günü düşler,

Azraile seslenir,ölüme kucak açarız

Musalla taşını düşler,toprağın altını huzur sayarız.

Hayatı yaşamaktan vazgeçip ölümü seçtik diye de

Kendi kötülüklerimizi bir çırpıda yoksayar,

Günah çıkardığımızı varsayarız.

İşte böyle,

Ya kendi kendimizi idama sürükler,

Ya da kendi kendimize intihar ederiz,

Benliğimizi hem vezir hem de rezil ederiz.

Aslında en başta ilk kötülüğü yaparken

Hayata daha o an mağlup oluruz,

Kendimizi bir tek yine kendimiz yeneriz.

Daha bunların hiç birini yapmasak bile

İçimizdeki o ses,

Kötülüklerin habercisi olur,susmaz

Bütün kötülüklere sinyal verir,

Gelecekten haber verir sezgilerimiz bize

Ve dinlemezsek o sesi,yanlışa yönelirsek yinede

Kötülüğe yenilir o zaman,yapılan onca iyilikler

Hayat koca bir zindan olur bize.

Oysa iyiliğin peşini hiç bırakmamalı

Kötülüğe her daim meydan okumalı

Özgürlüğün sınırını aşmamalı

Umuduğun,mutluluğun,iyiliğin yolunu bulmalı

Sonsuz bir mutluluk kentini önce düşlerde kurmalı

Sonrada gücün,kudretin sırrına sayip olunca da

Mutlululuk kentini artık düşlerden çıkarıp

Gerçek hayatın tam ortasına,huzur içinde kurmalı

Yani içindeki o sesi bir an olsun susturmamalı

İşte o zaman;

Ne mutlu içindeki o sese kulak verene

Hayatla mücadeleyi kazanan kahramana ne mutlu

Ne mutlu yılmadan doğru yolda yürüyene

Mutluluğu bulan kötülüğün düşmananına ne mutlu

Ne mutlu mutluluk kentini sonzuzluğa inşa edene...

...Ne mutlu zalim hayata karşı koyan bir dehanın özgürlüğüne...

...Ne mutlu mutluluk kentinin o eşsiz liderine...

...Bu şiir içindeki mutluluğa ait umut çiçekleri hiç solmasın diye...

Yazılış:24 AĞUSTOS 2010

S.HİSAR/İZMİR