Mutluysam Ne Suçum Var

İstekler ve gelecek içinde ümitler

Hepsini görüp işitmek istiyorum

Odamın penceresinden ayırt etmek mümkün mü?

Gece seslerinin yankıladığı dolunay

Çiğin gümüşlü ışığına bürünmüş

Leylak asmalarında şakıyan bir bülbül

Sis içinde sesimi işiterek susmuş

Her tarafta keskin çiçek kokuları

Sanki yıldızlı gök üstüme inmiş

Bütün bu dünya

Bu gök

Bu bahçe

Bu hava benim bildiğim şeyler!

Kolayca mutlu olabilecekken

Boylu boyuna uzanan hayaletimsi maskeler

Ne düşünüp neler istediğimi

Neler ümit ettiğimi

Bir tek onlar anlar

Nedense tuhaf...

Her düşünce onların düşüncesi

Her duygu onların duygusu

Bunun sonsuzluk olduğunu bilmezdim

Böyle olabileceğini

Bu duygunun yoktan geldiğini sanırdım

Daha ilerisine gitmem imkansız

Bakışlarımla ve sözlerimle kaçmaksızın

Gözlerimde her şeyi konuşturmaya başaran

Her şey kendi güzelliğinde

Donup kalmalı

Ve ben bir şey sorsam bile

Benden önce istedikleri düşünceyi

Çekip alırlar

Siz korkmuyor musunuz?

Korkunç 'Niçin?'

Sade ve dostça

Yarı ciddi, yarı şaka

Emredercesine...

Hayatımdan hiçbir şey eksiltmeksizin,

Kendi kişiliğim dışında

İzlenimlerime hiçbir şey katmaksızın

Gözlerim yine gizlenip kayıtsız görünmekte

Ki bana çıkışma derler

Bu gücü kendinde bulamazsın

Öyleyse,

Bana kocaman ışıklarını saçan

Şu gökteki ay sorarım sana

Övgüyü hak etmiş bir çocuk isem

Niçin herşey aşk değil

Şu gece gibi büyülü

Onurlu ben gibi mutlu

Şafak yeni söküyor

Her zamanki gibi

Bense farklı bir şey söylemeden susuyorum.

'Mutluysam ne suçum var!'