Müze

Kapımın önündeki ayakkabıları görürsen,

'yalnızlığı bitmiş!' deme...

Sadece atmaya kıyamıyor annem;

Eski ayakkabılarımı,

Birilerinin yenisi olsun diye...

Ne garip değil mi?

Kalbim de kapımın önü gibi tıpkı...

Eski aşkımı hiç atmadım içimden,

Gülüşün bile;ayakkabılığımın rafında saklı...

İçim b ir müze gibi şimdi...

Ama kalıntılarım sadece senden;

Bir seni özleyen bu kalbim,

Bir de hiç dokunmadığın bu ten

Benim müzemin tek farkı diğerlerinden,

Bir tek ziyaretçisi var;

o da,ben...!

Hiç tanımaz elim ellerini,

Duymadığı kulağım, senin sesinden;

sımsıcak aşk sözcükleri...

Ama olsun!

Ben yine de tek ziyaretçin olurum;

Sensin,

Sensizliğin,

Sensizliğimin müzesinin...