Müzeyyen Hanım

Bir çarşamba akşamı,

Azrail geldi

Namaz sonrası.

Sebep yokken ortada,

Götürdü seni

Dönülmez yollara.

Belki sen,

Memnunsun cennetinden

Ama ben seni

Özledim şimdiden.

Her halin aklımda

O evdeki dünyanda.

Kışın; pencere kenarında,

Kaloriferin yanında

Oturur,

Seyre dalardın

Elazığ sokaklarını.

Yazın, küçük balkonda;

Gürültülü yollarda

Akan hayatı süzerdin

Derin bakışlarınla.

Hep yollardaydı gözlerin.

Sanırım,

Yolun sonunu beklerdin.

Yolun bitti babanne

Ve indin hayat dolmuşundan

Son durakta.

Ama biliyorum,

Yerin rahat.

Hergün dua yolluyorum,

Huzur içinde yat.