Nadası Özledim

Çaresizliğimi sahipleniyordu göç eden kuşlar.

Karabulutlarım, nöbetlerim, vazgeçişlerim arkalarından gidiyordu.

Yadırgamıyordum, her hasatta yüklüyordum kanatlarına dertleri, kederleri

Dönerken boş geliyorlardı.

Bilmiyordum kara tohumları nerden buluyorum

Nasıl büyütüyorum oncasını

Sormuyordum da, vazgeçmiyordum da...

Daha bereketli bir sürü buluyordum her seferinde içimde bir yerlerde

Mevsimimi hiç kaçırmıyordum.

Kanat seslerini duyduğumda

Alıp gidiyorlardı benden, korkmuyordum

Acımıyordu tiftiklenişim

Bir kahkaha koparıyordum, bir karmaşa bir telaş

Kaçıp gidiyordu tüm emeklerim

Bir kahkaha koparıyordum, kaybediyordum

Giden bir parça benliğim.