Nağmelerde Boğulsun
Salma sözün her yere, gem vurma dizelere
Mana versin her cümle, em yollasın güzele
Her cümlede tazele, bal dolansın dillere
Koşma sen yad ellere, söz yol versin gözlere
Zahmet eylerse sözün, aynada gülmez yüzün
Kendine gelir hüzün, huzursuz olur özün
Derdini anlat düzgün, anlasın çoban köy'ün
Sevdan olmasın yorgun, kırılmasın hiç gönlün
Bağlı kalmasın sorgun, dize olmasın yorgun
Olursan güle vurgun, bülbüle dönsün nutkun
Kilitlenmesin ufkun, aşkın kalmasın suskun
Olma yanlışa tutkun, ağır olmasın yükün
Lugata varmasın el, sineye vursun sözler
Okunur mu her gazel, sensiz dizeler üzer
Sevgi arar yar eller, muhabbet dolu gözler
Kıskanmasın kimseler, aşka feda gönüller
Aşkı sözünde bulsun, orda sana vurulsun
O sevgiye buyursun, derin kalbine gömsün
Nağmeler de boğulsun, gözlerinde durulsun
Sana sevdalar koysun, aşkın ile yorulsun