Nağmelerde Saklı Sızılarım

Akşam olmuştu

Yine karanlığın

Tuhaf nağmesi sarmıştı

Fırtına yıkığı gölgelerimi

Yalnızdım dik yamaçlarda

Sen ..... yoktun

Akşam olmuştu

Yerden, göğe kayıyordu yıldızlar

Ben'se nağmelerde

Bir giz misali

Evreni soluyor

Sen'leri ayıklıyordum

Sayfalarımdan

Ama ... (...) yoktun

Akşam olmuştu

Ekim soğuğuna esirdim

Buz tutmuş ellerim

Bir, sen aradı umutsuz

Avuç avuç, yıldız toplarken herkes

Ben yerine koyuyordum elimdekileri

Sen olmalıydın avucumdaki

Oysa ....

Yine .... yoktun

Akşam gidiyordu artık

Utangaç bakışlarım yorgun

Ben paslanmış

Sislerimle sarmaş dolaş ... ve

Nağmelerde saklı sızılarım

Öylece kalakalmıştık

Biz .... kalabalıktık da ....

Sen ... yine

Her zamanki gibi

Aramızda yoktun ....

Yoktun !.....