Namlunun Ucunda..

Işıltısı kayboldu mu bir kez gözlerinin

Mağduru olur tüm yürekler bakışlarının

Hasret koktu mu dokunuşlar bir defa

Öksüz kalır kısırlaşan yarınların

Dürtükler depreşen hıçkırıklar

Aşk kuyruğunda geçer seni kemiren duyguların

Küflenmişse eğer aşkın safhaları

Pay vermez arsız korkuların

Misafiri olmuşsan sadece hayallerinin

Bir de gizemini yitirmişse ziyaretin

Nasibini almıştır süresi dolan, ihtiyatlı bakışlarının

İkilemde artık, ağlamaklı inanışlar

Taşınmasına izin vermeden, sokağa atılmışlar

İş birliğinde artık ihanet ve ayrılıklar

Her peron bir yıkkınlık, bir akıbet kusar

Açlığını çekmekteysen, gerçekten yaşamanın

Zayıf ellerden ise birden arayışlarının

Sancısı başlar bu defa hissetmeyen avuçlarının

İtibarın da kalmadıysa, yüreğine aldıklarının dokunuşunda

Terk edilişler bil ki artık namlunun ucunda...