Nar-ı Beyza Yüreğim Üşüyecek
yarayı deşen dildir,hali bir garip saz'a benzer
benim külüm ateş doğar,lakin güneşe benzer
kır putlarını
sevdama bulaşma
yüreğimle uğraşma
bin köle azat ettim ben
hürriyetime fecr gibi doğanlara
ne yama tutar teyelli dikişten
ne maya çalınır,o bulanık gölden
aslında yaprak gibi dökülürüz
yas dolu düşlerimizden
kadının küflü geçmişini
deşelerken toynakların
kanadı kırılır soylu ankanın
suni derisinden riya düşüren kadın
senden önceki kuşakta
kaybolmuştu ana adın
yine eksildim kendimden
hak savaşçısı yitirilirken hayatın yekpareliğinden
ürperiyorum dua çıkınıyla dolu kalbimle
bir hayatın perdesi daha kapanırken son replikleriyle
yitik bir vicdanı cennete taşıyorum
teyyemmüm et toprağı
benim günahlarımı çıkar
kendi günahlarını giyin üstüne
senin payına pişmanlık
benim payıma erdemlik düşer
yoksunluk abidesi kaça sattın ruhunu söyle
sağında melek
solunda şeytan
uysam bir an
nar-ı beyza yüreğim üşüyecek
şimdi başımı koyduğum taş
düşmüş cesedin üzerinden iki dalım
yazarak yürekleşir insan
bunu kendime amaçladım
taçlı hecelerim düşmez artık
manasız dehlizlerinden
mevlananın hatırı için
ya göründüğün gibi ol
ya olduğun gibi görün
ömrünü boşu boşuna
yetmez mi çürüttüğün...