Nasıl Yar Dedim Ben Sana

Nasıl yar dedim ben sana,

ellerin bu kadar soğukken kalbime,

gözlerin bu kadar uzak bakarken içime…

sen başkasının gözlerinde ihaneti seçtin

Ben senin yokluğunla savaşırken

Sen başka bedende ihanetinle bizi yok ettin

Ben sana sadakat diye baktım,

sen bana geçici bir heves gibi.

Gözlerimde sen varken

gözlerin başkasına gülüyordu,

bunu bilmek

bir insanın içini diri diri yakıyor.

Nasıl yar dedim ben sana,

gecelerimde sen diye ağlarken

sen bir başka bedende

unutulmayı seçtin?

Ben seni “biz” sanırken

sen çoktan “başka biri” olmuştun.

Adını her andığımda

bir dua gibi titredi dudaklarım,

ama sen o duayı

en sessiz yerinden yıktın.

Ben seni Allah’ha emanet ederken

sen beni yalnızlığıma bıraktın.

Gecelerim sen diye uyanırken,

sen başkasının sabahına rahatça gidebildin.

Ben bir ömrü sana sığdırmışken

sen o ömrü bir gecede ziyan ettin

En acısı da biliyor musun…

Sen beni kaybederken

hiçbir şeyini kaybetmedin.

Ama ben sana inanırken

Kendimi kaybettim.

Şimdi içimde

iki ayrı acı var: Biri seni sevmek,

diğeri senin buna değmemiş olman…

Nasıl yar dedim ben sana…

İhaneti bu kadar kolay taşıyan bir kalbe

Nasıl “Evim” dedim?

Ben seni kalbimde büyüttüm,

sen beni ihanetinle yerle bir ettin…