Nayino

sahi geç mi kaldık dumanlı yaylalara

cerenleri göç eylemiş mor sümbüllü dağların

güneyler küsmüş turnalara neylersin

bir sen kalmışsın bir ben ardı sıra yılların

bir de geç kalmışlığımız avuçlarımızda

heybemize umut yükle nayino

kıyısı kırılmamış bir gülüş

bir alaca şafak

tuz ekle yaramıza

çakıl taşlarına kanımızı bırakacağız

tırnaklarmızı parçalayıp kayalarda...

bakir değil dokunuşları ömrümüze

tersden esen rüzgârın

yitirmiş masumiyetini mevsimler

salkımsöğüt dallarını kırmışlar çoktan

ağlama nayino...

dudaklarında ne çok matem birikmiş

ne çok sitem kusuyor gamzelerin

gözlerin senin mi nayino

yeşilini çalmışlar...

tutuşmuş parmaklarıma bak

dokuz ateş tutuyorum ellerimde

dokuz kıvılcıma rehin tenim

dokuz ihanet çöreklenmiş sırtıma

ısıt hançerini gecenin

son bir ateş yak nefesinle

üşüyorum nayino...

gözlerime bak

gözlerim anka çığlığı

iki kızıl deniz

iki ıslak çukur ölü düşlerimize

eğil nayino

öp sevdamızın kanlı dudağından

kül yağacak saçlarımıza

yanacağız birazdan...

sola ağıyor gece siyah tüllerin altından

ay tenhasına çekilmiş yıldızlar

başımızda dönen karartı

alıcı kuş mu ola

sudaki bu sinsi gölge tekin değil

tekin değil boğulup gelen bulutlar

bunun ardı afat

bunun ardı vurgun

uyan nayino

öleceğiz birazdan...

17.Ekim. 2011

Braunschweig