Nazlım

Gün gelir

tutkulu gözlerim s/eli

an gelir

gönlümün gül koncası

sen yarim..!

Gün gelir gönüller çağlar

dağlarıma güneşinle

sabahlarım senle ilk adım da

ayaz vaktinde

gözlerimle öperim seni

umutlar yağmur olur

senin yanında

sonsuzluğa...

ışıklı aydınlıklı yollar

Hasretine düştüğümde

bir isyandı gönlümde

çağlasa da mavili bulutlar

yağsada gözlerim yağmur misali gözlerim

hasretin bir kor ateşi gibi alevler

her geçene sor beni

insan halleri

maviye hasret düşsede

tutkulu yüreğimle

özledim seni nazlım

bak ağlasada gözlerim seni düşler...

şimdi hasret bağlarım

bir kuşun uçuştuğunu görsem

maviye çalıyorsa gözlerim

seni sayıklar sonsuz düşlerim

cenneti ateş sarsa

gönlüm senden

geçmiyor

sonsuz mavili gökyüzüne

bir göz kırpsam

içim seni ç/ağlıyor !

Nazlım..!