Ne Kadar da Rüzgara Saklı Umutlarımız

Ne kadar da rüzgara saklı umutlarımız

Ne kadar da hüznü barındırıyor gözlerimiz

Sevgilim...

Salkım salkım bahçelerdendi oysa,şarabımız

Ne kadar içtiysek,o kadar geçtik kendimizden

Belki de tek huzurdu çakır keyiflerimiz.

Bir de gramafonda çalıyorduysa inceden inceye

İnleyen nağmeler,saygıyla anardık Zeki abimizi.

Dostluklar vardı oysa,meze diye harcanmayan

Sarhoş olsan omuz olacak türden kardeşler

Kan bağına ne gerek mirim,

Candan öte can vardı hamurlarında

Canan da vardı,gözleri mahmur

Belli ki yeni uyanmış uykusundan.

Sevdiğine çayım demiş,dem tutmuş

Uyanışına hasret bakışlarla,seyre dalmış

İlkbahar mıydı o yoksa gelen,goncayı gül ile çevreleyen?

Saklı bahçelerin derinlerinde,sevgi besleyen

Ya güneşe ne demeli,bir başka doğmuş gibi seherinden

Sevgilim...