Ne Konuşabilirsin Ne Susabilirsin Bütünüyle

Bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle..

kendine geveze,

dışına suskun

bir hayat çizersin gözlerine.

kim bakar, kim ne anlar,

kaç dile çevrilir yaşamın, bilemezsin.

kirpiklerini usulca eğer, susarsın...

bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle..

Sadece içli bir ağlamak olur

Şiirlerin.

Bir çocuğun elinden

Fırlayıp

Seken bir çakıl taşı gibi

Dalıp çıkar birilerinin hayatına kalbin.

Kalbin ağzında,

Bir söz arar kendine,

Dolanır dilinin aksak ayaklarına.

Söyleyecek bir şey bulamazsın...

Susarsın.

bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle..

Aklına bir kelime düşer

Yavaşça bedeninden aşağılara iner.

Takılır kalır yüreğinin

O hassas süzgecinde.

Tortusu içinde sızlar, belki de ömrünce.

Konuşsam dersin,

birileri incinir diye

sen kendini incitirsin...susarsın.

bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle

Aslında her kelime biraz eksik

Biraz da yetimdir.

Hiçbir cümle tam olarak

Bu halin değildir.

Bir şey anlatayım dersin,

Sözcüklerin birbirine küser,

Sen kendine küsersin...

Susarsın.

bazen,

bir yabancının memleket gibi

sıcacık bakan gözlerini

alıp,

örtmek istersin

üşüyen yalnızlığının üzerine..

işaret parmaklarının uçlarını

birbirine değdirip

durdurmak istersin işgüzar zamanı

Hayatın en olmadık yerinde.

Olmadık dedim ya, olmaz...

Susarsın.

Bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle..

Beyaz bir mektup kağıdında,

Nemli bir mürekkep olup, ağlarsın.

Okunsam dersin, anlaşılamazsın.

Temize çekmeye değmezsin.

İyisi mi,

Kendini yırtar atarsın.

Sözcüklerin kalbine kaçar, kurtulur.

Yuttuğun diğer sözlerinin yanına koyarsın.

Sen susarsın...

Bazen,

Gecene bir gündüz istersin,

Çoğu zaman,

Gündüzüne kopkoyu bir gece dikersin.

Herkes birbirinde unutmuş kendini.

Savurduğun sevgileri

Kimde, nerde bıraktığını düşünürsün.

Tek tek toplayayım dersin

Kendini

Olmaz,

Parçaların aşınmıştır,

Gittiği gibi gelmez duyguların.

Anlarsın,susarsın.

Bazen,

Ne konuşabilirsin, ne susabilirsin bütünüyle..

Konuşsan bütün kapılar yüzüne kapanır,

Sussan,

Yüzün kapıları kırdırır.

Böyle dilsiz, sağır

Zamanlarda,

En iyisi şiir yazmaktır.

Alırsın eline kalemini, kağıdını

Olmaz.

Aklına kapılar takılır.

Susarsın...

Sonra eğilip,

Bir şiirin avuçlarından

Yavaş yavaş

Sustuklarını yudumlarsın...