Ne Mümkün

_ göz alıcı

inişli çıkışlı yangınlar var şimdi

kuytularda ağlamaklı iki göz gibi oldu güneş ve ay

günbatımının ölümünde

sağırlıklarla dolu bu yaşamda birbirine sevdalılar gibi

_ ne yazık

tamda yasak hayallerim firar etmişken

titrek yapraklara ışıklar doluyor şimdi gündüz ve gecenin sarmaşmasında

sensizlik ve korku ilintisiyle gölgeni kucaklarken

inadım kırılıyor artık çığlığından kıpkızıl güneşin

_ düşlerimde

beni fırlattığın bir yığın acılar içinde ağlıyorum çağıran uzaklara

karanlık ufuklar belli belirsiz artık o kızıl ışıkta

ve gecenin ıssızlığında hayıflanmamak yokluğuna

ne mümkün