Ne Söylesen Nafile
Yürek yangın yerine uğradıysa dokunma
Gözyaşı boşalmadan ne söylesen nafile
Acısını paylaşıp sırt vermekten sakınma
Efkârını salmadan ne söylesen nafile
Kar zirveyi severmiş üşümüşse erimez
Tan yeri ağarmadan canlı kervan yürümez
Hüzün tende dururken yanak yaşı kurumaz
Gönül neşe bulmadan ne söylesen nafile
Hiddet hata yaptırır hesabı vicdan öder
Çobansız sürü varsa koyunu kurtlar güder
Zamansız atma adım emekler boşa gider
Gam yükü yol almadan ne söylesen nafile
İnsan şükrü keser mi servetini bir bilse
Uzak olur beladan nefsine karşı gelse
Boşuna dil dökersin karşındaki cahilse
Hisse almaz dolmadan ne söylesen nafile
Ozanmerdan gülümse sevgisiz ömür dolmaz
Kırma gönül sarayın dünya kimseye kalmaz
Haris kul kerametten görse de ibret almaz
Gül cemali solmadan ne söylesen nafile