Ne Yöne...

Ne yöne dönsem

Bir vampir dişlerinde kanım

Hayatım düşer hücrelerimden.

Her gül sandığımın,

Dikenlerinde kanıyorum...

Haydi, otur şimdi

Bir şiir düş geçmişe

-Hummalı-

Yaz çiz

-Ne anlatır ki seni-

Görünmez,

Duyulmaz,

Bilinmez...

Dil bu söyleyemez

Taşıyamaz mısralara

Yürek yangınını

-tutuklu kalırsın-

Yarına,

Dünden taşıdığıdır

Sebep olan,

Ağlamasına.

Ah çocukluğuma şerh düşmüş

Beni ben olmaktan alı koyan

Ellerinizi görüyorum

-Hayatıma sebep olan-

Yön gösteren parmaklarınız,

Bana yabancı

Size has...

Bir gün kendim olamadım

Yarış atı hayatlarda

Gem vurulmuş fikirlerimle

İçtenlikten uzak

Başarımı sahiplenmiş

Hata ettiğimde

Ensemde hissettiğim elleriniz...

Dünden geliyorum

Yorgun bir benliğin

Dinç isyanlarından yani.

Acıya batırılmış bir kalemle

Yazıyorum.

Siyahı aralıyorum

Ardına saklanmış siyahlara yakalanıyorum

Tükenmiyor karanlığım

Yarını göremiyorum...

Bana geri verin

Dünümü desem

Saatler geri gelmez bilirim

Her saat,

Elimden alınan düşlerimin

Sarkacında git gelli

Onlar kâbusum şimdi

Uyanamaya çalıştıkça

Üzerime gelen

Tükeniyorum...

Ah içimde ölen sevdalarım

Katiliniz cezasız ne çare

Dirilmekten vaz geçiyorum

Hazır değilim belkide

Yeniden ölmelere...

Ölümlerin binini yaşamış

Duygular benim değil

Gözlerimin aradığı

Umutlar bitik şimdi

Odaklanıyor artık

Bir musallaya...

Ah kentimin

Sokaklarına düşmüş Çocuk.

Ellerim saçını okşadıkça

Bir Murat dirilir sanırdım,

Gözyaşlarım

Kirli gömleğine aktıkça...

Bir yaşam yeşerecek heyecanında

Ne çokta ağlamışım meğer

Sende gördüğüm

Yarınım adına...

Kaldırımda,

Ninniler söyleyip

Bebeğini uyutan kız!

Rahmine sıkışmış umutlar besliyorum

-bir çocuk heyecanında-

Sakın hayallerimi kimseye çaldırma

Bir sen kaldın umudum

Umudumu kimselere kaptırma

Bir gün anne diye

Umut diye eğilip

Öpmeye geldiğimde elini

Sende bulayım,

Ellerini ellere kaptırma.

Geceye savurduğum düşlerim gibi

Sigaramın dumanı

Ölümüne zevk aldığım

Bulutlar oluştur savruluşunda

Yön ver sözlerime

Ağlamaklıyım...

Biçarem,

Gündüzden kaçıp sığındığın

Gecelerde ürkeksin şimdi

Caddeler kalabalıklar

Kulaklarını tıkamış herkes

Ne soranın

Ne anlayanın var.

Eylülde yaklaşıyor

Yine gözlerin yas tutacak

Umuduna benzettiğin

Yapraklar sarardığında

Dalına her veda eden yaprakta

Geçmişi yaşayacaksın

Belki cebinde sigaranda olmayacak

Bir demli çay bulamayacaksın sığınacak

Eylül bu gelir ya

Birleşir içinin ayazıyla

Titrer durursun

Gözyaşların yanaklarında

Buz tutsa da,

Söyle kimin umurunda

Hiç baharın olmayacak bilesin

Gelen gidecek umutların gibi

Ne zaman içinde bir sevda yeşerttin

Bir acı ayaz vurdu dallarına

Ne yapsan,

Anlaşılmadın...